1 ـ خداوند فرمود: «اي پيامبر! بوسيله تو و پيشوايان از نسل تو بر بندگان خويش رحمت ميآورم، و به وسيله قائم از بين شما، زمين خود را با تسبيح و تقديس و تهليل و تكبير و بزرگداشت مقام الوهيّت، آباد ميسازم.
و به وجود او زمين را از دشمنانم پاك ميكنم و آن را ميراث اولياي خويش قرار ميدهم، و به وسيله او كلمه توحيد را تعالي بخشيده، كلمه كافران را به سقوط ميكشانم، و به دست او و با علم خود سرزمينها و دل بندگانم را حياتي تازه ميبخشم و گنجها و ذخيرههاي پنهان را به مشيت خود برايش آشكار ميسازم.
و با اراده خود او را بر نهانيها و مكنونات قلبي ديگران آگاه ميگردانم و با فرشتگان خود او را ياري ميرسانم تا در اجراي فرمان من و تبليغ دين من مددكار او باشند. او به حقيقت ولي من است و به راستي هدايتگر بندگان من ميباشد.»
2 ـ امام باقر(عليه السلام) در وجه نامگذاري حضرت «مهدي (عليه السلام)» به «قائم آل محمد(صلي الله عليه وآله وسلم)» حديثي قدسي روايت فرمود: «زماني كه جدم حسين كه صلوات خدا بر او باد به شهادت رسيد، فرشتگان با گريه و زاري به درگاه خداوند عزوجلّ ناليدند و گفتند: پروردگارا! آيا از آنان كه برگزيده و فرزند برگزيده تو را، و امام انتخاب شده از بين خلق را كشتند، در ميگذري؟!
خداوند به آنان وحي فرمود كه: «فرشتگان من آرام گيريد. سوگند به عزّت و جلالم كه از آنان انتقام ميگيرم اگرچه بعد از گذشت زماني طولاني باشد.» سپس فرزندان از نسل حسين (عليه السلام) را كه پس از او به امامت ميرسند به ملائكه نشان داد و آنان شاد شدند.
در بين اين پيشوايان، يك نفرشان به نماز ايستاده بود «فإذا احدهم قائم يصلّي فقال اللّه عزّوجلّ: بذلك القائم أنتقم منهم.» خداوند عزّوجلّ فرمود: به وسيله آن «قائم» از دشمنان و قاتلان حسين(عليه السلام)انتقام ميگيرم.
منبع:
برچسب:
نویسنده: النا رستگار